กรรมกรไซเบอร์

แต่เดิมทีแล้ว คนไทยไม่เคยได้เหรียญทองโอลิมปิคเลย 

แต่หลังจากที่ สมรักษ์ฺ คำสิงห์  ได้รับเหรียญทองโอลิมปิก จากการแข่งขันกีฬามวยสากลสมัครเล่นปี 1996 แล้ว หลังจากนั้นไม่นาน โอลิมปิคในยุคถัดๆมาต่างมีคนได้รับเหรียญทองโอลิมปิคกันทุกปี แม้จะไม่เยอะมากแต่ก็มีทุกปีหลังจากที่สมรักษ์ทำได้

 นี่คือบุคคลที่ได้เหรียญทองโอลิมปิกในประเทศไทย ในโอลิมปิกครั้งต่อๆมา

• ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล
• ปวีณา ทองสุก

• มนัส บุญจำนงค์

• วิจารณ์ พลฤทธิ์

• สมรักษ์ คำสิงห์

• อุดมพร พลศักดิ์

 และล่าสุดที่ ปักกิ่ง 2008

เหรียญแรกจากยกน้ำหนักค่า คุณเก๋ ประภาวดี เจริญรัตนธารากูล

 Credit :http://www.pantip.com/cafe/supachalasai/topic/S6878211/S6878211.html

 ก็ขอแสดงความยินดีด้วยครับ :D!!

 และจากความสำเร็จครั้งนี้ทำให้ผมมองเห็นศักยภาพอย่างหนึ่งของมนุษย์ (ไม่ใช่แค่คนไทย)

 

1000 ปีที่แล้ว นักวิทยาศาสตร์ นักปราชณ์หรือผู้รู้  กล่าวว่ามนุษย์ไม่สามารถวิ่งได้เร็วไปกว่า 1ไมล์ใน 4 นาที

โดยพิจารณาจากสรีระมนุษย์ และสภาพกล้ามเนื้อมนุษย์

แต่เมื่อ 6 พฤษภาคม 1954 Roger Banister  สามารถทำลายทฤษฎีของนักวิทยาศาสตร์ได้อย่างสิ้นเชิง  ซึ่งเป็นคนแรกที่สามารถวิ่งได้ 1 ไมล์โดยใช้เวลาน้อยกว่า 4 นาที

 Roger Banister

 

และจากนั้นไม่นาน 18 เดือนต่อมา ก็มีนักกีฬาถึง  24 คนที่ทำได้

และอีก 10 ปีต่อมา มีนักกีฬาถึง 100 คนที่ทำได้

และมาป้ัจจุบัน นักกีฬาระดับทีมชาติหลายคนถือเป็นเรื่องปกติไปเสียแล้ว

และตอนนี้ นักวิ่งที่วิ่งเร็วที่สุดในโลก สถิติคือ  9.74 วินาที ในปี 2008 เดือนพฤษภาคม

 

และอีกเรื่องหนึ่งของศักยภาพมนุษย์นั่นคือ Liu Xiang ซึ่งเป็นนักกีฬาวิ่งข้ามรั้่วทีมชาติของจีน ซึ่งเป็นชาวเอเชีย  คนแรกที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก

หลังจากนั้นไม่นาน ทีมชาติจีนคนอื่นๆก็มีเหรียญทองตามมาเรืี่อยๆไม่ขาดสาย

 

 

ทุกอย่างล้วนอยู่ที่ "ความเชื่อ" ทั้งสิ้น

 ศักยภาพของมนุษย์เราจริงๆแล้วไร้ขีดจำกัดสำคัญที่ว่าเราจะดึงมันออกมาได้หรือเปล่า ต้องอาศัย

ความคิดว่าตัวเองทำได้ และทำมันโดยจินตนาการตลอดเวลาที่ตัวเองทำได้ และทำซ้ำเป็นพันครั้งจนเกิดเป็นสัญชาตญาณ  เหมือนการเล่น Tertris เทพ ซึ่งรู้ pattern ของการร่วงของบล็อกได้หมดว่าไว้ที่จุดไหนจึงไม่เกิดข่องว่าง และไม่ตายง่ายๆจนแต้มเกิน 99999999 และมีคนทำได้จริง 

ลองหาใน Youtube ได้

 นั่นคือ ศํกยภาพคนเราจะถูกสื่อรอบตัว หรือคนรอบข้างที่ใช้กรอบความคิดลบๆ กดตลอดเวลาว่า "ทำไม่ได้หรอก" ,,, "มันยาก" ทำให้คนที่ฝันใหญ่ต้องซ่อนศักยภาพไว้อย่างปลอดภัยไม่ลองสิ่งใหม่ๆ

แต่เมื่อมีคนหนึ่งคนทำได้ ย่อมมีคนที่เห็น "ความเป็นไปได้" ขึ้นมา ทำให้มีคนสำเร็จต่อๆมาทำได้เหมือนคนแรกในระยะเวลาไม่นานนัก ขณะที่กว่าจะมาถึงคนแรกที่สำเร็จไ้ด้ ใช้เวลานับศตวรรษ

ดังนั้น อย่าหวังการเปลี่ยนแปลงจากสิ่งแวดล้อมรอบข้าง แต่ต้องเปลี่ยนทุกอย่างที่ "เรา"

 ตรรกะง่ายๆของการทำอะไรบางอย่างให้สำเร็จนั่นคือ

"Why  not "

"ทำไมจะทำไม่ได้"

 

 และสุดท้ายอยากจะฝากไว้นั่นคือ

 

อย่าให้น้ำลายราคาถูกของชาวบ้าน มาทำลายความฝันราคาแพงของเรา

ทุกอย่าง อยู่ที่เราเชื่อมั่นว่าเราทำได้หรือไม่ 

 

edit @ 10 Aug 2008 20:38:34 by กรรมกรไซเบอร์ (Shuu)

edit @ 11 Aug 2008 01:47:05 by กรรมกรไซเบอร์ (Shuu)